TA2EI

 Cep telefonunuzda Google Asistan kurulu. Evinizde birkaç tane wi-fi üzerinden kontro edilen akıllı ampul var. Klimanız da keza wi-fi üzerinden kontrol edilebiliyor. Yerinizden kıpırdamadan " okey gugıl " diye ünleyip ardından da " Köşe lambasını aç " dediğinizde akıllı köşe lambanız pıt diye yanıyor değil mi? Veya sıcak bir yaz günü eve dönerken  " Evimdeki klimayı 18 dereceye ayarla ve çalıştır " diye emir verip eve geldiğinizde salonunuzu serinlemiş olarak bulmak acaip mutlu ediyor değil mi? Ya da bir Mi kameraya sahipsiniz ve evinizden dışarıda hatta başka bir şehirde hatta başka bir ülkede iken o kamerayı açıp evinizi görebiliyorsunuz değil mi? Bu misalleri çoğaltabiliriz... Teknolojinin ve IoT ( I nternet o f T hings - aslında "şey"lerin interneti demekse de Türkçe'de nesnelerin interneti ifâdesi kullanılmaktadır) uygulamalarının geldiği noktanın "nimetleri" bunlar. Peki hiç düşündünüz mü, Google teyzemiz bu komutları nasıl ye...

(Sürekli güncellenmektedir)  Eskiden, bir işaret üreteci (sinyal jeneratörü) yapabilmenin -iyi bilinen- iki yolu vardı. Birinci yol, LC tank devreli bir osilatör yapmaktı. Nitekim, RF ile uğraşan hemen herkeste şuna benzer bir işaret üreteci vardı, -y ada işaret üreteci denilince aklına böyle bir şey gelirdi-. Geçmişin işaret üreteçlerinden İkinci yol ise, LC devrelerinin kararlılığının yeterli görülmemesi sebebiyle PLL ( P hase L ocked L oop Faz kilitlenmeli çevrim) tekniği ile kurulmuş işaret üreteçleri kullanmaktı. (FLL gibi daha az kullanılan tekniklerden bahsetmiyorum. Hatta bir profesyonel cihazda şöyle bir kontrol devresi kullanıldığına şahit olmuştum: Ayarlanan frekansın her bir hanesinin BCD değerleri ile üretecin ölçtüğü frekansın her bir hanesinin BCD değerleri karşılaştırılıyor ve sonuca göre bir düzeltme-kontrol-geribesleme değeri üretilerek "kilitlenme sağlanıyordu. Bir kuvars kristal bankası kullanan VFO'lar da eski ticarî radyolarda kullanılan tekniklerdendir.)...